Rotterdam loopt achter op Amsterdam met AI – en waarom jij nu moet springen

5/29/20261 min read

Rotterdam loopt achter op Amsterdam met AI – en waarom jij nu moet springen

Ik zat laatst in de Spaanse Polder. Een jongen die sanitair verkoopt – doet het al jaren goed. Hij liet me zijn administratie zien.

Drie kwartier per dag was hij bezig met facturen overtypen uit zijn webshop naar Exact.

Elke dag. Handmatig.

"Zo gaat het al acht jaar," zei hij.

"Waarom?" vroeg ik.

Hij haalde zijn schouders op. "Omdat het moet?"

Daar zit het hem in. Niet dat hij dom is. Hij is hartstikke slim. Maar niemand heeft hem ooit laten zien dat het anders kan.

Een maand later in Amsterdam. Zelfde soort groothandel. Daar hoorde ik iets anders: "We hebben die hele factuurverwerking vorig jaar geautomatiseerd. Bespaart ons nu twee dagen per week."

Twee dagen. Per week.

Hoe kan dat verschil zo groot zijn?

Oorzaak 1 – de Rotterdamse 'doe maar normaal' valkuil

We zijn er trots op. Ik ook. Maar die nuchterheid slaat soms door naar koppigheid. "Het werkt toch?"

Ja, het werkt. Maar je gooit elke dag brandstof weg. Tijd die je nooit meer terugkrijgt.

Oorzaak 2 – slechte ervaringen met dure tools

"Ik heb al een keer een CRM gekocht. Werkte voor geen meter."

Dat hoor ik elke week. En vaak klopt het ook. De helft van die digitale oplossingen wordt verkocht door mensen die nog nooit een ondernemersdag hebben meegemaakt. Ze verkopen je een licentie. Daarna sta je er alleen voor.

Oorzaak 3 – onnodig moeilijke taal

API. Webhook. JSON. Endpoints.

Alsof een loodgieter hier wakker van ligt. Die wil gewoon dat zijn factuur op tijd gaat en zijn agenda niet ontploft.

Concreet: zo begin je vandaag

Pak een taak die je haat. Niet een beetje vervelend – echt haat. Een taak die elke week terugkomt, precies hetzelfde. Dat is goudmijn voor automatisering.

Je hoeft niet te weten wat een API is. Je hoeft alleen te weten dat het sneller kan.

En als je geen idee hebt waar je moet beginnen? Stuur me een bericht. Dan kijken we samen naar één proces. Niet tien. Eén.

Dat is hoe het begint.